gr // en
 
 
 

Συνεντεύξεις

   
 
Πωλ Σέλαρ: «κάθε σχέση έχει το δικό της μυστικό…»
click@Life 21/11/2011 της Μάνιας Στάικου
 

Ο βρετανός θεατρικός συγγραφέας Πωλ Σέλαρ, με αφορμή την ελληνική παράσταση του έργου του «Worlds end», μιλά στο click@Life για το δύσκολο σταυρόλεξο των ερωτικών σχέσεων στη σκηνή και τη ζωή.

Κάθε θεατρικός συγγραφέας νιώθει συγκίνηση όταν βλέπει το έργο του να «ταξιδεύει» σε άλλες γλώσσες. Για τον Πωλ Σέλαρ, το ερωτικό του δράμα «Worlds end» που ανεβαίνει για πρώτη φορά στη χώρα μας στον πολυχώρο @Ρουφ, τον έφερε τις προηγούμενες μέρες στην Αθήνα, για να γνωρίσει από κοντά τους συντελεστές της ελληνικής παράστασης: τον νεαρό σκηνοθέτη Ηλία Παναγιωτακόπουλο, ο οποίος ερμηνεύει παράλληλα και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ζωντανεύοντας, μαζί με τους Μαρκέλλα Γιαννάτου, Μαρία Μπρανίδου και Θοδωρή Σμέρο το εκρηκτικό φινάλε ενός ερωτικού πάθους.

Ο Σέλαρ αναφέρθηκε με τα πιο θερμά λόγια στην ελληνική παραγωγή του έργου του, επαινώντας τη χημεία των ηθοποιών με το κοινό. Το «Worlds end», είχε αποσπάσει θετικές κριτικές, όταν είχε παρουσιαστεί στο φεστιβάλ του Εδιμβούργου πριν λίγα χρόνια. Πρόκειται για το χρονικό μιας τραυματικής μετακόμισης που μέσα σε 70 λεπτά σφραγίζει με τον πιο οριστικό και αμετάκλητο τρόπο τον χωρισμό ενός μποέμ, καλλιτεχνικού ζευγαριού, του Μπεν και της Κατ.

Η ηρωίδα, αποφασισμένη να κάνει μια νέα αρχή, επιστρέφει στο σπίτι του πρώην αγαπημένου της για να παραλάβει τα προσωπικά της αντικείμενα και έρχεται αντιμέτωπη με τον πόνο, την οργή και τις ερωτήσεις του Μπεν. Έχει νόημα να αναζητεί κανείς απαντήσεις, όταν η σχέση του έχει πλέον διαλυθεί;

Ο Πωλ Σέλαρ απαντάει: «Θα βοηθούσε ώστε να μην κάνουμε τα ίδια λάθη την επόμενη φορά. Όμως είναι δύσκολο να πάρεις απαντήσεις. Συχνά, ορισμένοι απλώς φεύγουν ή λένε ψέματα για τους πραγματικούς λόγους που τους οδήγησαν στο χωρισμό-δεν θέλουν να ξοδευτούν συναισθηματικά ή θέλουν να προστατέψουν τον εαυτό τους από αισθήματα ενοχής ή δεν θέλουν να έρθουν σε δύσκολη θέση. Ενδεχομένως να μην επιθυμούν να ενοχοποιήσουν τον εαυτό τους. Νομίζω ότι ένα από τα πράγματα που μου αρέσουν στους χαρακτήρες αυτού του έργου, είναι ότι αγαπούν και σέβονται ο ένας τον άλλο αρκετά ώστε να είναι ειλικρινείς στο τέλος. Όσο περισσότερο ειλικρινείς μπορούν να είναι».

Οι κοφτεροί διάλογοι των πρώην συντρόφων, αποκαλύπτουν ότι η σχέση τους δεν βασιζόταν σε ισότιμη βάση. Δεν μπορούν ακριβώς να θυμηθούν πότε σταμάτησαν να λειτουργούν ως ομάδα «εναντίον του κόσμου όλου» και στράφηκαν ο ένας ενάντια στον άλλο. Σχολιάζοντας τη στάση τους, ο Σέλαρ παραδέχεται πως δύσκολα αναγνωρίζουμε ότι είμαστε παγιδευμένοι σε μια ακατάλληλη σχέση: «Δεν είναι πάντα εύκολο να αναγνωρίσει κανείς πότε μια σχέση τον πληγώνει. Ειδικά όταν βρίσκεται μέσα σε αυτή. Εξάλλου, όλες οι σχέσεις βασίζονται ως ένα βαθμό σε μια ανισορροπία. Η δύναμη, σχεδόν πάντα είναι με το μέρος του ενός συντρόφου. Ο ένας από τους δύο έχει την τάση να ασκεί μεγαλύτερη ή μικρότερη επιρροή στον άλλο. Όμως αυτό δεν καθιστά τις σχέσεις τραυματικές.

Νομίζω ότι όσοι μένουν σε τραυματικές σχέσεις το κάνουν για πολλούς λόγους: φοβούνται, νιώθουν ανασφαλείς, έχουν μια άστοχη αγάπη. Ενδεχομένως νιώθουν ότι δεν αξίζουν για κάτι καλύτερο ή πιστεύουν ότι ευθύνονται οι ίδιοι. Όμως δεν μπορείς να κάνεις γενικεύσεις. Κατά τη γνώμη μου, κάθε σχέση έχει το δικό της μυστικό…».

H νέα εικόνα της γυναίκας στο σύγχρονο θέατρο

Ποιες πλευρές των ερωτικών σχέσεων πιστεύει ότι αναδεικνύουν τα σύγχρονα θεατρικά έργα; «Υπήρχε μια περίοδος στη Βρετανία, κατά την οποία ήταν πολύ δύσκολο για τις γυναίκες να αποχωρήσουν από μια σχέση ή ένα γάμο, καθώς εξαρτιόντουσαν οικονομικά από τον άνδρα. Τώρα αυτό, ευτυχώς, δεν ισχύει. Όχι, ότι δεν έχουμε ακόμη αρκετό δρόμο να διανύσουμε, όμως οι γυναίκες είναι πλέον σε θέση να ελέγχουν τη ζωή τους, εντός ή εκτός μιας σχέσης. Μιλώ, βεβαίως, κυρίως για τη ζωή στην Αγγλία.

Τη δεκαετία του '50 για παράδειγμα, το θεατρικό «Οργισμένα νιάτα» του Τζον Όσμπορν αποτέλεσε σημαντική εξέλιξη-όμως ακόμη και εκεί η κεντρική εικόνα έδειχνε πάλι μια γυναίκα πίσω από μια σιδερώστρα, να της φωνάζουν. Στα σύγχρονα θεατρικά έργα δεν υπάρχουν…σιδερώστρες. Και οι γυναίκες ανταποδίδουν τις φωνές ή και φεύγουν, αν το επιθυμούν. Όμως ακόμη και αν κοιτάξουμε τι γινόταν παλαιότερα-τη λαίδη Μάκβεθ, όλες τις ισχυρές γυναίκες από την αρχαία Ελλάδα και τη Βίβλο-αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Θεωρώ ωστόσο ότι είναι θετικό που τα σύγχρονα έργα αντικατοπτρίζουν τη νέα θέση των γυναικών στις σχέσεις και τον επαγγελματικό στίβο.

Τα νέα θεατρικά κείμενα σε γενικές γραμμές καταδεικνύουν πόσο δύσκολες και πολύπλοκες είναι οι σχέσεις. Πώς χτίζονται συχνά πάνω στο φόβο, σε απατηλά δεδομένα, σε συμβιβασμούς, στην έλλειψη εμπιστοσύνης. Ορισμένα έργα μάλιστα προκαλούν σοκ και είναι ιδιαιτέρως κυνικά. Νομίζω ότι το «Words end» είναι απλώς μια ειλικρινής καταγραφή ενός ζευγαριού που συμβιβάζεται με το τέλος της σχέσης του. Άλλωστε το πιο σημαντικό πράγμα είναι η αγάπη».

Οι ήρωες του Πωλ Σέλαρ κινούνται σε μια αφιλόξενη πόλη, αισθάνονται την πίεση της επαγγελματικής αποκατάστασης και αναζητούν μια αχτίδα αισιοδοξίας, ένα καταφύγιο συναισθηματικής ασφάλειας. Ο Μπεν, έχει περισσότερες αποχρώσεις: είναι ένας αποτυχημένος συγγραφέας και στις συναισθηματικές του εκρήξεις δεν αφήνει τίποτα ασχολίαστο: από τη μόδα του new age ως την τρέχουσα αντίληψη περί κοινωνικής επιτυχίας. Αναφερόμενος στο σύγχρονο βρετανικό θέατρο από το οποίο αντλεί ερεθίσματα, ο Πωλ Σέλαρ υποστηρίζει: «είμαι ανοιχτός σε όλα τα στυλ και τα είδη θεάτρου. Αυτό που μου αρέσει σήμερα στο βρετανικό θέατρο είναι ότι μας παρουσιάζει μια ποικιλία έργων, καθώς και φόρμες που συνδυάζουν το θέατρο με την τέχνη, την ποίηση, τον κινηματογράφο… Αυτό είναι πολύ συναρπαστικό. Όμως κυρίως αυτό που με αγγίζει περισσότερο είναι η ιστορία. Όταν βλέπω ένα καλό έργο με δυνατή πλοκή και με συγκινεί-τότε θυμάμαι για ποιο λόγο γράφω».

 
  πίσω
 
 
  Νέα
   
   
 
 
Το Urbn Theatr ανακοινώνει τη νέα καλλιτεχνική του δραστηριότητα, σε διεθνές περιβάλλον. Το ‘Re-engagement’ πραγματοποιείται στο πλαίσιο του Wandsworth Fringe Festival 2017, 6 ως 21 Μαΐου, σε συνεργασία με τη βιβλιοθήκη του Roehampton (Roehampton Library) και τον οργανισμό GLL (Greenwich Leisure Limited).
 
 
   
 
     
  Κατασκευή Ιστοσελίδων Web Future